Shloka 213
भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
सहसा प्रत्युदीयाय भीष्म: शान्तनवोडर्जुनम् । मदकी धारा बहानेवाले गजराजकी भाँति उन्हें वेगसे आते और रणक्षेत्रमें सायकोंद्वारा शूरवीरोंका मर्दन करके उन्हें भयभीत करते देख जयद्रथ आदि राजाओं तथा पूर्वदेश
sahasā pratyudīyāya bhīṣmaḥ śāntanavo 'rjunam | madakī-dhārā-bahānevale gajarāja-kī bhānti tān vegena āyāntam raṇakṣetre sāyakair śūravīrān mardanam kṛtvā tān bhayabhītān karoti iti dṛṣṭvā jayadrathādi-rājabhiḥ pūrvadeśa-sauvīra-kekaya-yoddhaiś ca surakṣitaḥ śāntanunandano bhīṣmaḥ sahasā 'rjunasya or bāḍhaṃ pravavṛdhe
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពេលឃើញអរជុនរុញមកមុខដោយល្បឿនមិនអាចទប់ទល់បាន ដូចដំរីធំក្នុងរដូវមាត់ហ៍ដែលមានទឹកមាត់ហូរច្រោះ ហើយនៅលើសមរភូមិគាត់បំផ្លាញវីរបុរសដោយព្រួញជាច្រើន បង្កឲ្យពួកគេភ័យខ្លាច—ភីស្មៈ កូនសាន្តនុ ទោះត្រូវបានការពារដោយស្តេចដូចជាជ័យទ្រថ និងដោយយោធានៃដែនខាងកើត សៅវីរ និងកេកយ ក៏បានរុញចេញទៅជួបអរជុនភ្លាមៗ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in dharmic warfare, personal valor and disciplined skill can overturn numerical support and external protection; leaders must respond directly when the moral and tactical balance shifts, even at personal risk.
Arjuna charges with great speed and overwhelms warriors with arrows, spreading fear. Observing this, Bhishma—though guarded by Jayadratha and allied contingents from the eastern lands, Sauvira, and Kekaya—suddenly advances to confront Arjuna.