Shloka 26
Chapter 51: Saṃdhyākāla-saṃhāra
Evening Withdrawal after Arjuna’s Counter-Advance
त॑ तु सौभद्रविशिखै: पातितं भरतर्षभ | दृष्टवा भीमो ननादोच्चै: सौभद्रमभिहर्षयन्,भरतश्रेष्ठ। अभिमन्युके बाणोंसे कटकर गिरे हुए उस ध्वजको देखकर भीमसेनने सुभद्राकुमारका हर्ष बढ़ाते हुए उच्चस्वरसे गर्जना की
taṁ tu saubhadra-viśikhaiḥ pātitaṁ bharatarṣabha | dṛṣṭvā bhīmo nanādoccaiḥ saubhadram abhiharṣayan ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ប៉ុន្តែពេលភីមបានឃើញទង់នោះ—ដែលត្រូវព្រួញរបស់សៅភទ្រ (អភិមន្យូ) កាត់បាក់ហើយធ្លាក់ដល់ដី—គាត់បានគ្រហឹមសម្លេងខ្លាំង ឱ ព្រះអង្គជាគោឧសភក្នុងចំណោមភារតៈ ដោយរីករាយចំពោះសៅភទ្រ និងបង្កើនក្លាហានរបស់យុវយោធា។ ក្នុងកណ្ដាលសង្គ្រាម សម្លេងគ្រហឹមរបស់ភីមគឺជាការគាំទ្រខាងសីលធម៌ដល់វីរភាពត្រឹមត្រូវ បញ្ជាក់ក្លាហាន និងភាពស្មោះត្រង់ចំពោះភាគីរបស់ខ្លួនដោយមិនរំញ័រ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violence, a warrior’s duty includes sustaining the morale of righteous allies; Bhīma’s loud roar is an ethical act of solidarity that strengthens courage and resolve in dharma-aligned combat.
Abhimanyu (Saubhadra) has cut down and felled a banner with his arrows. Seeing this feat, Bhīma roars loudly in approval, encouraging Abhimanyu and increasing his enthusiasm on the battlefield.