Chapter 51: Saṃdhyākāla-saṃhāra
Evening Withdrawal after Arjuna’s Counter-Advance
तस्य लाघवमार्गस्थमलातसदृश प्र भम् । दिश: पर्यपतच्चापं गाण्डीवमिव घोषवत्
tasya lāghavamārgastham alātacakrasadṛśaprabham | diśaḥ paryapatac cāpaṃ gāṇḍīvam iva ghoṣavat ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ធ្នូរបស់គាត់ ដែលរត់តាមផ្លូវលឿននៃដៃដ៏រហ័សរបស់គាត់ បានភ្លឺរលោងដូចអណ្តាតភ្លើងដែលគេបង្វិលឲ្យក្លាយជាវង់ពន្លឺ; សម្លេងកង្វក់ដ៏ខ្លាំងដូចគន្ធីវា ហើយវាបង្វិលវង់ជុំវិញ ដូចជាកំពុងលាតសន្ធឹងទៅគ្រប់ទិស—រូបភាពនៃសិល្បៈយុទ្ធដ៏មានវិន័យ ដែលត្រូវបានដោះលែងក្នុងកំហឹងសុចរិតនៃសង្គ្រាម។
संजय उवाच
The verse highlights disciplined skill and focused energy in battle: agility guided by training turns a weapon into an all-encompassing force, suggesting that power in war is ethically weighty and must be governed by kṣatriya-dharma rather than mere rage.
Sañjaya describes a warrior’s bow being whirled and drawn so swiftly that it appears as a circular blaze like a spinning firebrand, and it roars like Gāṇḍīva, seeming to sweep across all directions as the fighting intensifies.