Shloka 7
Bhīmasena’s Kalinga Engagement and the Approach of Bhīṣma (भीमसेन-कालिङ्ग-संग्रामः)
बहुधादारयन् क्रुद्धा विषाणैरितरेतरम् । गण्डस्थलसे मदकी धारा बहानेवाले विशालकाय गजराज कुपित हो दूसरे हाथियोंसे टक्कर लेते हुए अपने दाँतोंके आघातसे एक-दूसरेको नाना प्रकारसे विदीर्ण करने लगे ।। ६ षू “व सतोरणपताकैश्न वारणा वरवारणै:,महाराज! कितने ही हाथी तोरण और पताकाओंसहित वेगशाली महाकाय एवं श्रेष्ठ गजराजोंसे भिड़कर उनके दाँतोंके आघातसे अत्यन्त पीड़ित हो आतुर भावसे चिग्घाड़ रहे थे
bahudhā dārayann kruddhā viṣāṇair itaretaram | gaṇḍasthaleṣu madakī dhārā bahanti iva vāraṇāḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ដំរីទាំងឡាយកំពុងកំហឹង បានប្រើដងពុករបស់ខ្លួនហែកបំបែកគ្នាទៅវិញទៅមកជាច្រើនរបៀប។ ពីតំបន់ក្បាលជិតត្រចៀក មានទឹកមុស្តហូរចេញជាស្ទឹង ខណៈសត្វមហិមាទាំងនោះបុកទង្គិចគ្នាក្នុងកំហឹងសង្គ្រាម—រូបភាពនៃចលនាខ្វាក់ខ្វែងរបស់សង្គ្រាម ដែលកម្លាំងនិងអំនួត ពុំមានការគ្រប់គ្រងដោយការអត់ធ្មត់ បានក្លាយជាឧបករណ៍នៃការបំផ្លាញគ្នាទៅវិញទៅមក។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how uncontrolled anger and pride magnify destruction in war: even the strongest beings, when driven by rage, become agents of mutual harm. It implicitly contrasts disciplined force (guided by dharma) with blind violence (driven by krodha).
Sañjaya describes a battlefield scene where elephants, in rut and enraged, collide and gore one another with their tusks; must flows from their temples as they rend each other amid the chaos of combat.