Shloka 28
Bhīmasena’s Kalinga Engagement and the Approach of Bhīṣma (भीमसेन-कालिङ्ग-संग्रामः)
पुंस्त्वादतिमदत्वाच्च केचित् तत्र महागजा: । साश्वारोहान् हयाञ्जघ्नु: करै: सचरणैस्तथा
puṁstvād atimadattvāc ca kecit tatra mahāgajāḥ | sāśvārōhān hayān jaghnuḥ karaiḥ sacaraṇais tathā ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ នៅទីនោះ ដំរីធំៗខ្លះ—ដោយសារកំពុងមុស្ត៍ក្តៅក្រហាយ និងកម្លាំងបុរសភាពដ៏កាចសាហាវ—បានសម្លាប់ទាំងសេះ និងអ្នកជិះសេះ ដោយវាយបោកដោយស្នែង និងជាន់បំផ្លាញដោយជើង។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ក្នុងកំហឹងនៃសង្គ្រាម សត្វសង្គ្រាមដ៏ថ្លៃថ្នូរផង ក៏ក្លាយជាឧបករណ៍នៃការបំផ្លាញមិនរើសមុខ បោសសំអាតទាំងសេះទាំងមនុស្ស។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dehumanizing momentum of war: once unleashed, martial power—here embodied by musth-maddened elephants—can become indiscriminate, crushing both rider and mount. It implicitly cautions that strength without restraint (saṁyama) turns into destructive excess.
Sañjaya describes a battlefield moment where powerful elephants, crazed with musth and aggression, kill horses and mounted warriors by striking with their trunks and trampling with their feet.