Mahabharata — Bhishma Parva, Shloka 77
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
वीरबाहुश् ते पुत्रो वैराटिं रथसत्तमम् | उत्तरं योधयामास विव्याध निशितै: शरै:
vīrabāhuś te putro vairāṭiṁ rathasattamam | uttaraṁ yodhayāmāsa vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ កូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ វីរាបាហុ បានចូលប្រយុទ្ធនឹងឧត្តរា អ្នកយុទ្ធរថដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃវង្សវីរាដៈ ហើយបានបាញ់គាត់ដោយព្រួញមុតៗ។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even when warfare follows the kṣatriya code of courage and skill, it carries ethical gravity: individual feats of valor occur within a wider conflict whose consequences extend beyond personal glory.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Dhṛtarāṣṭra’s son Vīrabāhu confronted Uttara, the Virāṭa prince renowned as a chariot-fighter, and wounded him with sharp arrows.