Mahabharata — Bhishma Parva, Shloka 67
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
सुदक्षिणस्तु समरे साहदेविं महारथम् | विद्ध्वा नाकम्पयत वै मैनाकमिव पर्वतम्
sudakṣiṇas tu samare sāhadeviṁ mahāratham | viddhvā nākampayata vai mainākam iva parvatam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ នៅកណ្ដាលសមរភូមិ សុទក្សិណ បានវាយប្រហារលើ ស្រុតកರ್ಮន មហារថី បុត្រានៃសហទេវ ដោយធ្វើឲ្យរងរបួស; ទោះយ៉ាងណា គាត់មិនអាចធ្វើឲ្យគាត់រង្គើបានឡើយ។ គាត់ឈរមាំមួន ដូចភ្នំម៉ៃណាក មិនរអិលរអូស។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under attack: true martial excellence is not only in striking but in remaining unshaken—maintaining composure and resolve amid the shocks of battle, an ideal aligned with kṣatriya-dharma.
During the battle, Sudakṣiṇa wounds Śrutakarman (Sahadeva’s son), but despite being struck he does not waver; the poet compares his immovability to Mount Maināka.