Shloka 59
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
विकर्ण: सुतसोम॑ तु विद्ध्वा नाकम्पयच्छरै: । सुतसोमो विकर्ण च तदद्भुतमिवाभवत्
sañjaya uvāca | vikarṇaḥ sutasomaṁ tu viddhvā nākampayac charaiḥ | sutasomo vikarṇaṁ ca tad adbhutam ivābhavat ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ទោះវិកರ್ಣបាញ់ព្រួញប៉ះសុតសោម ក៏មិនអាចធ្វើឲ្យគាត់រអិលរំញ័របានឡើយ។ ដូចគ្នានេះ សុតសោមក៏មិនអាចធ្វើឲ្យវិកರ್ಣរង្គើបានដែរ។ ភាពមាំមួននៃវីរភាពរបស់អ្នកទាំងពីរ ដែលមិនចុះចាញ់ក្រោមការវាយប្រហារ នោះមើលទៅអស្ចារ្យយ៉ាងពិតប្រាកដ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya steadfastness under pressure: true martial excellence is not merely striking the opponent, but remaining unshaken oneself. It also suggests an ethical admiration for courage and endurance even amid a destructive war.
During the battle, Vikarṇa shoots Sutasoma but cannot make him falter; Sutasoma likewise fails to shake Vikarṇa. Sañjaya reports this mutual, unwavering resistance as an astonishing display of prowess.