Shloka 33
Chapter 47: Krauñca-vyūha Deployment and Conch-Signals
Kaurava–Pāṇḍava Readiness
कि नु वक्ष्यति राजासौ कि भीष्म: प्रतिवक्ष्यति । कि भीम: समरश्लाघी कि नु कृष्णार्जुनाविति,सब लोग मन-ही-मन सोचने लगे कि वह राजा क्या कहेगा और भीष्मजी क्या उत्तर देंगे? युद्धकी शलाघा रखनेवाले भीमसेन तथा श्रीकृष्ण और अर्जुन भी क्या कहेंगे?
ki nu vakṣyati rājāsau ki bhīṣmaḥ prativakṣyati | ki bhīmaḥ samaraślāghī ki nu kṛṣṇārjunāv iti ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «តើព្រះមហាក្សត្រនោះនឹងមានព្រះបន្ទូលអ្វី? តើភីष្មនឹងឆ្លើយតបយ៉ាងដូចម្តេច? តើភីម—អ្នកអួតអាងក្នុងសង្គ្រាម—នឹងនិយាយអ្វី? ហើយតើព្រះក្រឹស្ណ និងអរជុននឹងនិយាយអ្វី?» ដូច្នេះ អ្នកទាំងអស់គ្នាបានគិតក្នុងចិត្ត រង់ចាំពាក្យដែលនឹងកំណត់ទិសដៅនៃសង្គ្រាម និងភារកិច្ចតាមធម៌។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of speech and counsel in moments of crisis: leaders and heroes are judged not only by strength but by what they choose to say—how they frame duty (dharma), restraint, and resolve on the eve of decisive action.
Sañjaya reports that everyone is silently wondering what the key figures—Dhṛtarāṣṭra (the king), Bhīṣma, Bhīma, and Kṛṣṇa with Arjuna—will say next, signaling a tense pause where forthcoming words may influence strategy, morale, and the moral direction of the conflict.