Shloka 2
अक्षरब्रह्मयोगः | Akṣara-Brahma-Yoga
The Yoga of the Imperishable Brahman
ह सम्बन्ध-- पहले शलोकमें भगवान्ने कर्मफलका आश्रय न लेकर कर्म करनेवालेको संन्यासी और योगी बतलाया। उसपर यह शंका हो सकती है कि यदि संन्यास” और 'योग' दोनों भिन्न-भिन्न स्थिति हैं तो उपर्युक्त साधक दोनोंसे सम्पन्न कैसे हो सकता है। अतः इस शंकाका निराकरण करनेके लिये दूसरे *्लोकमें 'संन्न्याय” और 'योग” की एकताका प्रतिपादन करते हैं-- यं संन्यासमिति प्राहुयोंगं तं विद्धि पाण्डव । न हासंन्यस्तसंकल्पो योगी भवति कश्षन
yaṁ saṁnyāsam iti prāhur yogaṁ taṁ viddhi pāṇḍava | na hy asaṁnyasta-saṅkalpo yogī bhavati kaścana ||
ព្រះអម្ចាស់បានបញ្ជាក់ថា អ្នកដែលប្រព្រឹត្តកិច្ចដោយមិនពឹងផ្អែកលើផលនៃកិច្ច គេហៅថា “សន្យាសី” និង “យោគី”។ ដូច្នេះ អើ បណ្ឌវៈ! អ្វីដែលអ្នកប្រាជ្ញហៅថា “សន្យាស” នោះឯង ត្រូវដឹងថា គឺ “យោគ” ដែរ។ ព្រោះមនុស្សណាមិនបោះបង់សេចក្តីសម្រេចចិត្ត និងគម្រោងដែលកើតពីអហង្គារ មនុស្សនោះមិនអាចក្លាយជាយោគីបានឡើយ។
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Renunciation (saṁnyāsa) and yoga are not two incompatible paths here: true yoga requires inner renunciation—specifically, giving up ego-driven saṅkalpa (self-serving intentions and possessive claims). Without relinquishing such resolve, one cannot be established as a yogin.
In the midst of the Kurukṣetra context, Arjuna is being instructed about the practical unity of renunciation and disciplined action: the teaching reframes ‘renunciation’ not as mere withdrawal, but as an inner stance that makes righteous action possible.