Shloka 21
अक्षरब्रह्मयोग (Akṣara-Brahma-Yoga) — Knowledge of the Imperishable, Prakṛti, and Devotion
बाहास्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत् सुखम् । स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्लुते
bāhyasparśeṣv asaktātmā vindaty ātmani yat sukham | sa brahmayogayuktātmā sukham akṣayam aśnute ||
អរជុនបាននិយាយ៖ អ្នកណាដែលចិត្តមិនជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងការប៉ះពាល់ខាងក្រៅ និងវត្ថុអារម្មណ៍ នោះរកឃើញសុខនៅក្នុងអាត្មា—សុខដែលកើតពីភាពតាំងមាំខាងក្នុង។ អ្នកនោះដែលបានតាំងនៅក្នុងយោគៈនៃព្រហ្ម—រលាយចូលក្នុងព្រះអធិព្រះ—នឹងទទួលបានសុខអមតៈ មិនរលាយបាត់។
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Happiness grounded in the Self arises when one is not driven by sense-contact; through disciplined absorption in Brahman, one experiences a joy that does not depend on changing external conditions and is therefore described as imperishable.
In the midst of the Kurukshetra setting, Arjuna voices a teaching about inner discipline: he contrasts outward, object-based pleasure with inward, contemplative happiness, pointing to Brahman-realization as the stable culmination of yoga.