Shloka 4
भीष्मसेनासंनिवेशः — Bhīṣma’s Mobilization, Omens, and the Kaurava Array
ववाशिरे च दीप्तायां दिशि गोमायुवायसा: । लिप्समाना: शरीराणि मांसशोणितभोजना:
vavāśire ca dīptāyāṃ diśi gomāyuvāyasāḥ | lipsamānāḥ śarīrāṇi māṃsaśoṇitabhojanāḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ នៅទិសមួយនៃមេឃដែលកំពុងឆេះភ្លើង សត្វចចក និងក្អែក—អ្នកបរិភោគសាច់និងឈាម—បានស្រែកសំឡេងអមង្គល ដោយប្រាថ្នាចង់បានសាកសព។ ទិដ្ឋភាពនោះបង្ហាញសញ្ញាអំពីភាពងងឹតនៃធម៌មុនការសម្លាប់ធំៗ៖ សូម្បីធម្មជាតិក៏ដូចជាកំពុងព្យាករណ៍ថ្លៃដើមនៃសង្គ្រាម ដែលមរណភាពក្លាយជាអាហារ ហើយសមរភូមិក្លាយជាពិធីជប់លៀងរបស់សត្វស៊ីសាក។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical gravity of war: when violence is about to erupt, even the natural world appears to mirror the coming disorder. Scavengers longing for corpses functions as a moral warning—war reduces human bodies to prey and signals a collapse of auspicious order.
Sanjaya reports ominous portents: in a sky-direction that seems to blaze, jackals and crows cry out as they anticipate corpses. This is part of the larger catalogue of inauspicious signs foretelling massive bloodshed at Kurukshetra.