Shloka 7
Bhīṣma-parva Adhyāya 16 — Saṃjaya’s Boon, Bhīṣma’s Protection, and the Dawn Arraying of Armies
तत्र नागा रथाश्वैव जाम्बूनदपरिष्कृता: । विभ्राजमाना दृश्यन्ते मेघा इव सविद्युत:,जाम्बूनद नामक सुवर्णसे विभूषित आपके हाथी और रथ बिजलियोंसहित मेघोंकी घटाके समान प्रकाशमान दिखायी देते थे
tatra nāgā rathāś caiva jāmbūnadapariṣkṛtāḥ | vibhrājamānā dṛśyante meghā iva savidyutaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ នៅទីនោះ ដំរី និងរថសង្គ្រាមដែលតុបតែងដោយមាសជាំបូនដៈ ត្រូវបានឃើញភ្លឺចែងចាំងយ៉ាងអស្ចារ្យ—ដូចពពកដែលមានផ្លេកបន្ទោរបំភ្លឺ។ រូបភាពនេះបញ្ជាក់ពីភាពរុងរឿងភ្លឺភ្លង់នៃកម្លាំងយុទ្ធដែលបានប្រមូលផ្តុំ ដែលភាពអស្ចារ្យខាងក្រៅជាសញ្ញានៃទម្ងន់ និងភាពជិតមកដល់នៃសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how external brilliance—golden adornment and dazzling display—can accompany the approach of destructive conflict; it invites reflection on the contrast between martial splendor and the suffering war brings.
Sañjaya is describing to Dhṛtarāṣṭra the appearance of the armies on the battlefield: elephants and chariots decorated with fine gold gleam like thunderclouds streaked with lightning.