Shloka 21
Bhīṣma-nipāta-saṃvāda — Sañjaya’s Report of Bhīṣma’s Fall (भीष्मनिपातसंवादः)
यः स्पर्धते रणे नित्यं जामदग्न्यं महाबलम् | अजितं जामदग्न्येन शक्रतुल्यपराक्रमम्
yaḥ spardhate raṇe nityaṁ jāmadagnyaṁ mahābalam | ajitaṁ jāmadagnyena śakra-tulya-parākramam, sa yo raṇabhūmau mahā-vīro bhīṣmaḥ kathaṁ hataḥ, etad me sañjaya brūhi; na hi me śāntiḥ prāpnoti |
ព្រះធൃതរाष्ट्रមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សញ្ជ័យ អ្នកចូរប្រាប់ខ្ញុំថា វីរបុរសដ៏អស្ចារ្យ ភីष្មៈ ដែលកើតក្នុងវង្សមហារថីដ៏ខ្លាំងក្លា តើអាចត្រូវសម្លាប់លើសមរភូមិដូចម្តេច? គាត់ដែលតែងប្រាថ្នាចង់ប្រកួតក្នុងសង្គ្រាម សូម្បីជាមួយ ជាមទគ្ន្យ (បរśុរាម) អ្នកមានកម្លាំងមហិមា ដែលមានពលកម្លាំងដូចព្រះឥន្ទ្រ ហើយសូម្បីបរśុរាមក៏មិនអាចឈ្នះគាត់បាន។ សូមពន្យល់ឲ្យខ្ញុំ ដ្បិតចិត្តខ្ញុំមិនបានសុខសាន្តឡើយ»។
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Even the mightiest warrior can fall when circumstances, strategy, and dharma-driven vows converge; Dhṛtarāṣṭra’s unrest also shows how attachment and grief cloud judgment and peace.
Dhṛtarāṣṭra, hearing of Bhīṣma’s fall, asks Sañjaya to explain how Bhīṣma—so formidable that even Paraśurāma could not defeat him—was brought down in the war, because the news leaves him mentally unsettled.