Shloka 24
भ्रात्रा प्रस्थापितो वीर: स्वेनानीकेन दंशित: । प्रययौ पुरुषव्याप्र: स्वसैन्यं स विषादयन्
bhrātrā prasthāpito vīraḥ svenānīkena daṃśitaḥ | prayayau puruṣavyāghraḥ svasainyaṃ sa viṣādayan ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ដោយបងប្រុសជំរុញ និងបញ្ជូនចេញ វីរបុរសនោះ—ត្រូវបានកងរបស់ខ្លួនឯងរុំជិត និងរងសម្ពាធ—បានវាយលុកទៅមុខដោយកម្លាំងធំ។ ដូចខ្លាដ៏ខ្លាំងក្នុងចំណោមមនុស្ស គាត់រត់ប្រញាប់ទៅរកកងរបស់ទ្រូណៈ ហើយដោយសារនោះបានធ្វើឲ្យកងកៅរាវៈធ្លាក់ក្នុងភាពសោកស្តាយ ព្រោះការដួលរលំរបស់ជើងចាស់លើសមរភូមិបានធ្វើឲ្យចិត្តក្លាហានរបស់ពួកគេរងការរញ្ជួយ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a warrior’s actions and the perception of victory or loss directly affect collective morale. In dharmic warfare, leadership is not only physical prowess but also sustaining the army’s steadiness (dhṛti) amid fear and grief.
Sañjaya describes Duḥśāsana being sent forward by his brother and, though constrained and pressured within his own formation, surging ahead toward Droṇa’s contingent. His movement occurs amid a crisis of confidence in the Kaurava ranks, shaken by the fall of a key champion on the battlefield.