Shloka 1
[दाक्षिणात्य अधिक पाठके ३ श्लोक मिलाकर कुल १२५ श्लोक हैं।] #स्न्ैमा+ () अिमनने विशर्त्याधिकशततमो< ध्याय: भीष्मजीकी महत्ता तथा अर्जुनके द्वारा भीष्मको तकिया देना एवं उभय पक्षकी सेनाओंका अपने शिबिरमें जाना और श्रीकृष्ण-युधिषिर-संवाद धृतराष्ट उवाच कथमासंस्तदा योधा हीना भीष्मेण संजय । बलिना देवकल्पेन गुर्वर्थे ब्रह्मचारिणा
dhṛtarāṣṭra uvāca | katham āsan tadā yodhā hīnā bhīṣmeṇa sañjaya | balinā devakalpena gurvarthaṃ brahmacāriṇā ||
ធೃತរाष्ट्रបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សញ្ជ័យ! នៅពេលនោះ ស្ថានភាពរបស់យោធារបស់ខ្ញុំយ៉ាងដូចម្តេច នៅពេលពួកគេត្រូវខ្វះភីष្មា—អ្នកមានកម្លាំងខ្លាំង ដូចទេវតា ហើយបានរក្សាព្រហ្មចារីយៈពេញមួយជីវិត ដើម្បីបំពេញកាតព្វកិច្ចចំពោះព្រះបិតា—បន្ទាប់ពីគាត់ធ្លាក់ចុះពីរថ?»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a single figure’s dharmic stature and disciplined vow (Bhīṣma’s brahmacarya undertaken for his father) can become a pillar of collective strength; when such a support is removed, the ethical and psychological foundations of an army—and of a ruler’s confidence—are shaken.
After Bhīṣma has fallen from his chariot and is no longer effectively leading, Dhṛtarāṣṭra anxiously asks Sañjaya to describe the state of the Kaurava warriors who have been left without Bhīṣma’s protection and command.