Shloka 84
ततस्तमेकं बहव: परिवार्य समन्तत: । परिकाल्य कुरून् सर्वान् शरवर्षरवाकिरन्
tatas tam ekaṁ bahavaḥ parivārya samantataḥ | parikālya kurūn sarvān śaravarṣa-ravākiran ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក អ្នកយុទ្ធជាច្រើនបានព័ទ្ធវីរបុរសតែម្នាក់នោះពីគ្រប់ទិស។ ដោយបណ្តេញកងកូរុទាំងអស់ឲ្យថយក្រោយទៅគ្រប់ទិស ពួកគេបានចាប់ផ្តើមបាញ់ព្រួញដូចភ្លៀងគគ្រឹកគគ្រេងលើគាត់។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic of coordinated action: when a single powerful warrior endangers the larger force, many unite to contain him. It reflects kṣatriya-dharma in practice—courage and strategy—while also hinting at the moral tension of war, where necessity can justify overwhelming force against an individual.
After a turn in the fighting, many warriors close in around a lone fighter, encircling him from all sides. They push back the Kurus across the field and unleash a loud, continuous barrage of arrows, intensifying the pressure and shifting momentum.