Shloka 74
सिंहनादस्ततो घोर: पाण्डवानामभूत् तदा । तथैव तव पुत्राश्च नेदुर्भीष्मजयैषिण:,तदनन्तर पाण्डवोंकी सेनामें घोर सिंहनाद हुआ। इसी प्रकार भीष्मकी विजय चाहनेवाले आपके पुत्र भी उस समय गर्जना करने लगे
saṃjaya uvāca | siṃhanādas tato ghoraḥ pāṇḍavānām abhūt tadā | tathaiva tava putrāś ca nedur bhīṣmajayaiṣiṇaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក សម្លេងគំហុកដូចសត្វសិង្ហដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច បានលាន់ឡើងពីកងទ័ពបណ្ឌវ។ ដូចគ្នានោះដែរ កូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ—អ្នកប្រាថ្នាជ័យជំនះរបស់ភីស្ម—ក៏បានបន្លឺស្រែកសង្គ្រាមរបស់ខ្លួនឡើង។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective morale and loyalty to leaders (here, Bhīṣma) intensify determination in conflict; it also hints at the ethical tension of war where courage and devotion can serve opposing causes.
As the armies face each other, the Pāṇḍavas raise a fearsome lion-like roar; immediately, the Kauravas—Dhṛtarāṣṭra’s sons—respond with their own shouts, motivated by the wish that Bhīṣma will prevail.