Shloka 126
न चक्कुस्ते रुजं तस्य स्वर्णपड्खा: शिलाशिता: । महारथी शिखण्डीने जिन महान् बाणोंका प्रयोग किया था
sañjaya uvāca | na cākkuṣṭe rujaṃ tasya svarṇapakṣāḥ śilāśitāḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ទោះបីព្រួញទាំងនោះមានស្លាបមាស ហើយបានលាបលើថ្មឲ្យមុតក៏ដោយ ក៏មិនអាចបង្ករបួស ឬឈឺចាប់ណាមួយលើរាងកាយរបស់ភីष្មបានឡើយ។ ការរៀបរាប់នេះបង្ហាញពីភាពមាំមួនអស្ចារ្យ និងការការពារដោយអំណាចទេវៈនៃសេចក្តីប្តេជ្ញារបស់ភីष្ម ក្នុងសង្គ្រាមដែលសិល្បៈយុទ្ធតែប៉ុណ្ណោះមិនអាចឈ្នះលើជីវិតដែលបានចាក់ឫសក្នុងវ្រត ធម៌ និងពេលវេលាដែលបានកំណត់ទុកបានទេ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that external force and refined weaponry do not necessarily prevail over one established in dharma, vow, and destined time; moral-spiritual stature and providential order can render mere technique ineffective.
Sañjaya reports that even though the arrows (described as golden-fletched and stone-sharpened) were expertly made and shot, they failed to cause Bhīṣma any wound or pain, emphasizing his exceptional resilience on the battlefield.