Shloka 121
भरतानां च ये पूर्वे ते चैनं प्रशशंसिरे । महोपनिषदं चैव योगमास्थाय वीर्यवान्
bharatānāṁ ca ye pūrve te cainaṁ praśaśaṁsire | mahopaniṣadaṁ caiva yogam āsthāya vīryavān ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បុព្វបុរសនៃវង្សភារតកាលមុនៗក៏បានសរសើរគាត់ដែរ។ វីរបុរសដ៏មហិមានោះ បានយកជម្រកក្នុងយោគៈដែលជាសារសំខាន់នៃឧបនិសទដ៏ធំ ហើយឈរមាំក្នុងវិន័យខាងក្នុង—គួរឲ្យគោរពចំពោះសេចក្តីប្តេជ្ញាផ្លូវវិញ្ញាណ ដែលជាកំពូលនៃជីវិតបំពេញកាតព្វកិច្ច ទោះនៅកណ្ដាលការបំផ្លាញនៃសង្គ្រាមក៏ដោយ។
संजय उवाच
Educational Q&A
True greatness is not only martial valor but also inner mastery: the verse highlights Bhīṣma as one who, beyond worldly duty, takes refuge in Upaniṣadic yoga—spiritual discipline grounded in the highest wisdom.
Sañjaya describes Bhīṣma’s stature: even the ancient forebears of the Bharata line praised him, and he is portrayed as a mighty figure established in profound yogic discipline associated with the Upaniṣads.