Shloka 416
दुःशासनाय सुबहून् प्रेषयामास सायकान् । महाराज! उस समय अर्जुने आपकी सेनाको भगाकर दुःशासनपर बहुत-से सायकोंका प्रहार किया
sañjaya uvāca | duḥśāsanāya subahūn preṣayāmāsa sāyakān | mahārāja! tasmin samaye arjunena tava senā bhagāvitā duḥśāsane bahu-sāyaka-prahāraḥ kṛtaḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ទៅលើទុះសាសន អរជុនបានបាញ់ព្រួញជាច្រើន។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! នៅពេលនោះ អរជុនបានបំបែកកងទ័ពរបស់ព្រះអង្គឲ្យរត់ខ្ចាត់ខ្ចាយ ហើយវាយប្រហារទុះសាសនដោយព្រួញជាបន្តបន្ទាប់»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical logic of the epic’s war: persistent wrongdoing (adharma) invites decisive opposition, and martial power is portrayed as serving a moral reckoning rather than mere aggression.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Arjuna has driven back the Kaurava troops and then concentrates his attack on Duhshasana, showering him with many arrows.