Shloka 766
जग्मुस्ते परलोकाय व्यादितास्यमिवान्तकम् | वे युद्धसे पीठ न दिखानेवाले
sañjaya uvāca | jagmus te paralokāya vyāditāsyam ivāntakam |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ អ្នកយុទ្ធទាំងនោះបានទៅដល់លោកបន្ទាប់ ដូចជាចូលទៅក្នុងមាត់មរណៈដែលបើកធំ។ មិនដែលបង្ហាញខ្នងក្នុងសង្គ្រាម ពោរពេញដោយវីរភាព ហើយកាន់ទង់មាសភ្លឺរលោង ពួកគេបានចូលទៅជិតភីष្មៈ; ហើយជាមួយសេះ រទេះ និងដំរីទាំងឡាយ ពួកគេក្លាយជាអ្នកដំណើរលើផ្លូវទៅលោកបន្ទាប់។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the bravest warriors—steadfast and disciplined—remain subject to death; war tests dharma and courage, yet culminates in impermanence, reminding the listener that martial glory cannot override the moral and existential cost of violence.
Sañjaya describes a group of valiant fighters advancing toward Bhīṣma with unwavering resolve and splendid standards; confronting him proves fatal, and they fall in battle along with their mounts and war-vehicles, metaphorically entering Death itself.