Shloka 63
ततस्ते तावका: शूरा: पाण्डवं रभसं युधि । समभ्यधावन् क्रोशन्तस्तदद्भुतमिवाभवत्
tataste tāvakāḥ śūrāḥ pāṇḍavaṁ rabhasaṁ yudhi | samabhyadhāvan krośantastadadbhutamivābhavat ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក វីរបុរសរបស់ព្រះអង្គទាំងនោះ បានបង្កសំឡេងរំខាន និងស្រែកលលាកសង្គ្រាម រត់ប្រញាប់ចូលទៅក្នុងសមរភូមិ ទៅរកបណ្ឌវៈដ៏រហ័សរហួន (អរជុន)។ ទិដ្ឋភាពនោះហាក់ដូចជាអស្ចារ្យ—ជារលកមនុស្សដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល ដែលត្រូវបានជំរុញដោយក្លិនឈាមនៃសង្គ្រាម ទៅប្រឈមមុខសត្រូវតែមួយដ៏គួរឱ្យខ្លាច។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensity of kṣatriya warfare: collective courage and aggressive momentum surge against a powerful opponent. Ethically, it underscores how battlefield zeal (rabhasa) can appear ‘wondrous’ yet also reflects the consuming force of conflict where many rush headlong into danger.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava warriors, shouting and creating a great uproar, charge toward Arjuna in the midst of battle; the spectacle is described as astonishing.