Shloka 13
पौरवो धृष्टकेतुं च शरैराच्छाद्य संयुगे | बहुधा दारयांचक्रे महेष्वासं महारथ:
pauravo dhṛṣṭaketuṁ ca śarair ācchādya saṁyuge | bahudhā dārayāṁcakre maheṣvāsaṁ mahārathaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ក្នុងកណ្ដាលសមរភូមិ អ្នកយោធាពៅរាវៈបានគ្របដណ្ដប់ធ្រឹෂ្ដកេតុដោយភ្លៀងព្រួញ ហើយវាយបុកម្តងហើយម្តងទៀត បំបែកបំផ្លាញលើអ្នកបាញ់ធ្នូដ៏អស្ចារ្យនោះ—មហារថីដ៏ខ្លាំងក្លា—ដោយចង់បង្ក្រាបគាត់ដោយកម្លាំងសង្គ្រាមមិនឈប់ឈរ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya battlefield ethic of relentless engagement and the reality that prowess and endurance are tested through sustained effort; it underscores how war measures strength through repeated, forceful action rather than a single strike.
Sañjaya reports that a Paurava warrior, in the midst of combat, showers Dhṛṣṭaketu with arrows and repeatedly pierces him, attempting to subdue a renowned archer and great chariot-fighter.