Shloka 11
स क्षिप्रं वधमन्विच्छन्नात्मनो 5भिमुखो रणे । न हन्यां मानवश्रेष्ठान् संग्रामे सुबहुनिति
sa kṣipraṁ vadham anvicchann ātmano 'bhimukho raṇe | na hanyāṁ mānavaśreṣṭhān saṅgrāme subahūn iti |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ឈរមុខទល់មុខនៅក្នុងសមរភូមិ គាត់បានចាប់ផ្តើមស្វែងរកមរណភាពរបស់ខ្លួនដោយឆាប់រហ័ស។ គិតថា ‘សូមកុំឲ្យខ្ញុំសម្លាប់មនុស្សល្អឥតខ្ចោះជាច្រើនក្នុងសង្គ្រាមនេះ’ ដេវវ្រតៈ (ភីស្មៈ) អ្នកមានដៃខ្លាំង បាននិយាយទៅកាន់យុធិស្ឋិរៈ កូនបណ្ឌុ ដែលឈរនៅជិតគាត់ ដោយពាក្យដូចតទៅ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even within the duty-bound violence of war, the verse highlights an ethical impulse toward restraint: Bhīṣma reflects on limiting harm to “many excellent men,” showing that dharma in conflict includes moral deliberation, not mere aggression.
Sañjaya reports that Bhīṣma, facing the battle, turns toward a death-seeking resolve and, motivated by a wish not to slaughter numerous great warriors, approaches and begins speaking to Yudhiṣṭhira, setting up the next dialogue.