Shloka 19
Bhīṣma–Karṇa Saṃvāda on the Śaraśayyā (भीष्म–कर्ण संवादः शरशय्यायाम्)
तत्र तत्रापविद्धैश्व बाहुभि श्रन्दनोक्षितै: । ऊरुभि क्षु नरेन्द्राणां समास्तीर्यत मेदिनी
sañjaya uvāca | tatra tatrāpaviddhaiś ca bāhubhiś candanokṣitaiḥ | ūrubhiś ca narendrāṇāṃ samāstīryata medinī || ekaikaṃ tribhir ānarcat kaṅkabārhiṇavājitaiḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ នៅក្នុងសមរភូមិនោះ ផែនដីត្រូវបានគ្របដណ្ដប់នៅទីនេះទីនោះដោយដៃ និងភ្លៅរបស់ស្តេចៗដែលត្រូវកាត់ផ្តាច់—ដៃដែលលាបចន្ទន៍—ដូចជាកម្រាលព្រំធ្វើពីអវយវៈរាជវង្សដែលដួលរលំ។ ហើយគាត់បានបាញ់ម្នាក់ៗដោយព្រួញបី ដាក់ស្លាបសត្វអក្សរ (ស្លាបអក្សរ) បង្កឲ្យឈឺចាប់ខ្លាំង បង្ហាញភាពសាហាវមិនស្ទាក់ស្ទើរនៃធម៌ក្សត្រិយៈ ដែលសមត្ថភាពត្រូវបានបញ្ជាក់កណ្ដាលការបំផ្លាញយ៉ាងទូលំទូលាយ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the harsh reality of kṣatriya-dharma in war: valor and duty are pursued amid devastating loss, reminding the listener of the impermanence of bodily glory and the moral weight of violence even when sanctioned by duty.
Sañjaya describes the battlefield littered with the severed, sandal-anointed limbs of fallen kings, and notes that a warrior is striking each opponent with three vulture-feathered arrows, intensifying the carnage and pressure of the fight.