Shloka 26
भीष्मस्य शरशय्या-प्राप्तिः
Bhīṣma’s Fall to the Arrow-Bed
अश्वत्थामा ततस्तौ तु विव्याध बहुभि: शरै: । विराटद्रुपदौ वीरौ भीष्म प्रति समुझतौ
sañjaya uvāca |
aśvatthāmā tatastau tu vivyādha bahubhiḥ śaraiḥ |
virāṭa-drupadau vīrau bhīṣmaṃ prati samudyatau ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក អស្វត្ថាមា បានបាញ់ព្រួញជាច្រើន ចាក់លើវីរបុរសទាំងពីរ គឺ វិរាដ និង ទ្រុបដ។ ព្រះមហាក្សត្រវិរាដ និង ទ្រុបដ ដែលក្លាហាន ហ៊ានប្រយុទ្ធ ដោយមានបំណងចូលទៅប្រឆាំងភីស្មៈ ក៏កំពុងរុញទៅមុខយ៉ាងមុតមាំ; ប៉ុន្តែ នៅពេលកំពុងវាយប្រហារ និងខិតខំទៅរកគោលដៅនោះឯង ពួកគេវិញត្រូវបានអស្វត្ថាមា វាយតបដោយព្រួញ ចាក់បំបាក់។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញភាពត្រជាក់រឹងនៃសង្គ្រាម៖ សេចក្តីសម្រេចចិត្តដ៏ត្រឹមត្រូវ និងវីរភាពរបស់ស្តេច ក៏ជួបផលវិបាកភ្លាមៗពីការប្រឆាំងក្នុងសមរភូមិ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the immediacy of consequence in righteous warfare: valor and intent (even against a formidable elder like Bhīṣma) must contend with equal and opposite force. It reflects kṣatriya-dharma in practice—courage, initiative, and the acceptance that one’s actions in battle invite swift retaliation.
Sañjaya reports that Virāṭa and Drupada are advancing with the aim of confronting (and effectively seeking the fall of) Bhīṣma. Aśvatthāmā counters them, piercing both kings with many arrows, checking their advance through superior archery.