Shloka 27
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
संग्रामाद् व्यपयातव्यमेतत् कर्म ममाह्विकम् | इति तत् कृतवांश्वाहं यथोक्तं भरतर्षभ
saṅgrāmād vyapayātavyam etat karma mamāhvikaṃ | iti tat kṛtavānś cāhaṃ yathoktaṃ bharatarṣabha |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនគួរដកថយពីសមរភូមិឡើយ—នេះជាកាតព្វកិច្ចប្រចាំថ្ងៃដែលខ្ញុំបានស្បថទុក។ ដូច្នេះហើយ ឱ ព្រះអង្គជាគោឧត្តមក្នុងវង្សភារតៈ ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តតាមពាក្យដែលខ្ញុំបានប្រកាសទុក ដោយមិនខុសប្លែកឡើយ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds steadfastness to a declared duty (karma) and vow: one should not abandon an undertaken responsibility, especially when it has been publicly affirmed, even amid the pressures of war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the speaker (in context, a warrior bound by a vow) does not permit himself to withdraw from battle; he has continued to act exactly according to his earlier declaration, treating it as a daily obligation.