Shloka 50
Adhyāya 111 (Book 6): Daśama-dina-saṃgrāma—Bhīṣma’s Counsel to Yudhiṣṭhira and the Śikhaṇḍin-Led Advance
संजय उवाच एवमुक्क्त्वा ततो भीष्म॑ पञठ्चभिनर्नतपर्वभि: । अविध्यत रणे भीष्म प्रणुन्नं वाक्यसायकै:
sañjaya uvāca evam uktvā tato bhīṣmaṃ pañcabhir nataparvabhiḥ | avidhyat raṇe bhīṣmaṃ praṇunnaṃ vākyasāyakaiḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ព្រះរាជា! និយាយដូច្នោះហើយ សិខណ្ឌិនបានវាយប្រហារភីष្មក្នុងសមរភូមិ ដោយព្រួញប្រាំ ដែលកន្លែងភ្ជាប់របស់វាបត់កោង។ ភីष្មនោះឯង—ដែលមុននេះត្រូវបានពាក្យដូចព្រួញបង្ខំ និងធ្វើឲ្យឈឺចាប់—ឥឡូវត្រូវបានរបួសដោយព្រួញពិតក្នុងការប្រយុទ្ធ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how speech can function like a weapon—words can ‘wound’ and drive a person even before physical blows land—underscoring ethical responsibility in speech amid conflict.
After speaking, Śikhaṇḍin strikes Bhīṣma in the battle with five arrows described as having bent joints; Sañjaya notes that Bhīṣma was already pressed by ‘word-arrows’ and is now physically pierced.