Shloka 30
Yuga-Lakṣaṇa and Varṣa-Pramāṇa Inquiry (युगलक्षण–वर्षप्रमाण–प्रश्न)
वर्णा: स्वकर्मनिरता न च स्तेनोअत्र दृश्यते । दीर्घायुषो महाराज जरामृत्युविवर्जिता:
sañjaya uvāca |
varṇāḥ svakarmaniratā na ca steno ’tra dṛśyate |
dīrghāyuṣo mahārāja jarāmṛtyuvivarjitāḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «នៅដែននោះ មនុស្សគ្រប់វណ្ណៈស្ថិតនៅក្នុងកិច្ចការដែលបានកំណត់សម្រាប់ខ្លួន ហើយមិនឃើញមានចោរឡើយ។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ប្រជាជននៃកោះនោះមានអាយុយូរ ពុំរងទុក្ខដោយចាស់ជរា ហើយក៏ឆ្លងផុតពីមរណភាព»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical ideal: social harmony arises when people adhere to their own dharma (svakarma) and wrongdoing like theft disappears; it also portrays a mythic realm where the fruits of such order are extraordinary well-being and freedom from decay.
Sanjaya is reporting to King Dhṛtarāṣṭra a description of a distant island/realm, emphasizing its orderly society—everyone follows prescribed duties, no thieves are found, and the inhabitants enjoy exceptional longevity without old age or death.