Shloka 26
भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
युधिष्ठिरं द्वादशभिर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् । उन्होंने भीमसेनको बारह
sañjaya uvāca | yudhiṣṭhiraṃ dvādaśabhir bāhv-orurasi cārpayat | yatamānāś ca te vīrā dravamāṇān mahārathān ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ គេបានបាញ់ព្រះបាទយុធិષ્ઠិរដោយព្រួញដប់ពីរ ដាក់ចាក់ជាប់នៅលើដៃទាំងពីរ និងទ្រូង។ នៅពេលនោះ វីរបុរសទាំងឡាយ ដែលខិតខំដោយកម្លាំងទាំងមូល បានរុញសង្កត់លើមហារថីទាំងនោះ ខណៈពួកគេត្រូវបានបង្ខំឲ្យថយក្រោយ—រូបភាពនៃសង្គ្រាមមិនឈប់ឈរ ដែលសេចក្តីសម្រេចចិត្ត និងធម៌កាតព្វកិច្ច ត្រូវបានសាកល្បងកណ្ដាលភាពចលាចល។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the harsh reality of kṣatriya-duty in war: steadfast effort (yatna) and courage are demanded even when the battlefield turns chaotic and warriors are driven back. It implicitly contrasts righteous resolve with panic and retreat.
Sañjaya reports a specific battlefield moment: Yudhiṣṭhira is pierced with twelve arrows in his arms and chest, while other heroes continue striving and press upon great chariot-fighters who are in flight or being forced to withdraw.