Shloka 27
भीष्मरथाभिमुख्यं — Arjuna’s advance with Śikhaṇḍin; Duḥśāsana’s interception
तथैव दन्तिभिहीना गजारोहा विशाम्पते । प्रधावन्तो 5न्वदृश्यन्त तव तेषां च संकुले,प्रजानाथ! इसी प्रकार हाथियोंसे रहित हाथीसवार भी आपके और पाण्डवोंके भयानक युद्धमें इधर-उधर दौड़ते दिखायी देते थे
tathaiva dantibhir hīnā gajārohā viśāmpate | pradhāvanto 'nvadṛśyanta tava teṣāṃ ca saṅkule, prajānātha ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ «ដូចគ្នានោះដែរ ព្រះអម្ចាស់ប្រជាជន! អ្នកជិះដំរីដែលបាត់ដំរីរបស់ខ្លួន ក៏ត្រូវបានឃើញរត់រវល់ទៅមកដោយច្របូកច្របល់ នៅកណ្ដាលការប៉ះទង្គិចដ៏កក្រើក និងគួរឱ្យភ័យខ្លាច រវាងកងទ័ពរបស់ព្រះអង្គ និងរបស់ពួកគេ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dehumanizing confusion of war: even specialized warriors (elephant-riders) become helpless and scattered when their supports collapse, illustrating how battle reduces order, skill, and status into mere survival amid turmoil.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that elephant-riders, having lost their elephants, were visibly rushing about in the crowded mêlée between the Kaurava and Pāṇḍava forces, adding to the picture of a chaotic battlefield.