Shloka 19
Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
मुमोचास्त्रं महाराज वायव्यं पृतनामुखे । प्रादुरासीत् ततो वायु: क्षोभयाणो नभस्तलम्
mumocāstraṃ mahārāja vāyavyaṃ pṛtanāmukhe | prādurāsīt tato vāyuḥ kṣobhayāṇo nabhastalam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ព្រះអរជុនបានបាញ់អាវុធវាយវ្យ (អាវុធខ្យល់) នៅមុខជួរទ័ព។ ទន្ទឹមនោះ ខ្យល់ដ៏ខ្លាំងមួយបានកើតឡើង ធ្វើឲ្យមេឃទាំងមូលរញ្ជួយរំខានយ៉ាងខ្លាំង។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the use of mantra-invoked astras magnifies destruction beyond ordinary combat, turning nature itself into a weapon; ethically, it underscores the grave responsibility and danger of escalating violence in war.
Sañjaya reports that a Vāyavya astra is discharged at the battlefront, and immediately a powerful wind manifests, churning the sky—signaling the astra’s effect and the intensifying ferocity of the conflict.