Shloka 33
भीष्मवधोपाय-प्रश्नः (Inquiry into the means to overcome Bhīṣma) | Chapter 103
विमर्द: सुमहानासीत् तस्य सैन्यस्य मारिष । रक्षसा घोररूपेण वध्यमानस्य संयुगे,आर्य! युद्धस्थलमें भयंकर राक्षसके द्वारा मारी जाती हुई उस सेनाका महान् संहार होने लगा
vimardaḥ sumahān āsīt tasya sainyasya mārīṣa | rakṣasā ghorarūpeṇa vadhyamānasya saṃyuge ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ឱ មហាបុរសដ៏គួរគោរព! ក្នុងកងទ័ពនោះបានកើតមានការប្រយុទ្ធច្របូកច្របល់យ៉ាងធំ។ ពេលដែលវាត្រូវបានរាក្សសរូបសម្បើមគួរភ័យខ្លាចកាប់សម្លាប់នៅក្នុងសមរភូមិ ការសម្លាប់រង្គាលដ៏មហិមាបានចាប់ផ្តើមលើវាលយុទ្ធ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral and psychological reality of war: once unleashed, violence escalates beyond orderly combat into indiscriminate slaughter, especially when driven by fearsome, non-human or ‘demonic’ forces—an implicit warning about adharma and loss of restraint in battle.
Sañjaya reports to the king that a huge, chaotic clash has erupted and that the army is being devastated in the fighting by a terrifying rākṣasa, leading to widespread killing on the battlefield.