Shloka 22
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
अथवाभ्यर्थनामिन्द्रो न करिष्यति कामत:
athavābhyarthanām indro na kariṣyati kāmataḥ
ឬមិនដូច្នោះទេ ឥន្ទ្រៈមិននឹងប្រទានពរ ដែលគេសុំទេ ដោយសារតែចិត្តចង់តែប៉ុណ្ណោះ។ ពាក្យនេះបង្ហាញថា សូម្បីទេវតាដ៏មានអំណាច ក៏មិនត្រូវបានពណ៌នាថា ប្រព្រឹត្តដោយចិត្តលោភលន់ឬចិត្តចៃដន្យឡើយ; សំណូមពរត្រូវបានវាស់វែងតាមសមរម្យ និងធម៌ (របៀបរបបសីលធម៌) មិនមែនសម្រេចតាមបំណងឆន្ទៈរបស់អ្នកសុំទេ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power—human or divine—should not be exercised merely according to personal desire. Even Indra is framed as bound by a higher standard of propriety (dharma), so a request is not automatically fulfilled just because it is asked.
Vaiśampāyana remarks that a petition made to Indra will not necessarily be granted simply on the basis of wish; the line functions as a caution that outcomes depend on legitimacy and right order, not on arbitrary favor.