Shloka 78
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
अवेक्ष्या इति कृत्वाहं दृढ्भक्तेति वा द्विज । चिन्त्या ममेयमिति वा सक्तूनादातुमहसि,अतः आप मुझे अपना दृढ़ भक्त, रक्षणीय और विचारणीय मानकर अतिथिको देनेके लिये यह सत्तू स्वीकार कीजिये
avekṣyeti kṛtvāhaṃ dṛḍha-bhakteti vā dvija | cintyā mameyam iti vā saktūn ādātum arhasi | ataḥ āpa mām ātmanaḥ dṛḍha-bhaktaṃ rakṣaṇīyaṃ ca vicāraṇīyaṃ ca matvā atithaye dātum idaṃ saktūṃs svīkuru ||
«ឱ ព្រាហ្មណ៍! មិនថាអ្នកមើលខ្ញុំថាជាអ្នកពឹងពាក់សុំការជួយ ឬជាសាវ័កស្មោះត្រង់របស់អ្នក ឬជាអ្នកគួរឲ្យអ្នកយកចិត្តទុកដាក់—សូមទទួលសត្តូ (ម្សៅអាំង) នេះ។ ដូច្នេះ សូមចាត់ទុកខ្ញុំជាអ្នកស្មោះបំផុត ដែលគួរឲ្យការពារ និងគួរឲ្យពិចារណា ហើយទទួលសត្តូនេះ ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចប្រគេនដល់ភ្ញៀវ»
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds atithi-dharma and compassionate giving: even a small, simple offering (saktu) becomes ethically weighty when given with humility, devotion, and concern for another’s duty to honor a guest.
A speaker addresses a brāhmaṇa, urging him to accept a humble food offering (sattu). The acceptance is framed not as personal consumption but as enabling proper hospitality toward an arriving guest, emphasizing protection and considerate regard for the giver.