Shloka 61
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
बालानां क्षुद् बलवती जानाम्येतदहं प्रभो । वृद्धो5हं धारयिष्यामि त्वं बली भव पुत्रक
bālānāṁ kṣud balavatī jānāmy etad ahaṁ prabho | vṛddho ’haṁ dhārayiṣyāmi tvaṁ balī bhava putraka ||
កូនប្រុសបាននិយាយថា៖ «ព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំដឹងច្បាស់ថា ភាពឃ្លានរបស់ក្មេងៗមានអំណាចខ្លាំងណាស់។ ខ្ញុំចាស់ហើយ; ខ្ញុំអាចអត់ឃ្លានបាន ហើយនៅតែរក្សាជីវិតបាន។ តែអ្នក កូនអើយ ចូរញ៉ាំម្សៅស្រូវបារីលីអាំងនេះ ហើយក្លាយជាមានកម្លាំង—ចូរការពារជីវិតរបស់អ្នក»។
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights compassionate dharma: the elder willingly bears hardship so the younger may survive. It frames strength not as domination but as protecting life through self-restraint and care.
In a moment of scarcity, the speaker urges the child to eat the available food to regain strength, while the elder accepts fasting, claiming age grants endurance. The scene emphasizes parental/elderly sacrifice and the duty to preserve the vulnerable.