Shloka 11
यज्ञवाटवैभववर्णनम् / Description of the Splendour of the Sacrificial Enclosure
कृष्णा तु द्रौपदी कृष्णं तिर्यक् सासूयमैक्षत । प्रतिजग्राह तस्यास्तं प्रणयं चापि केशिहा
kṛṣṇā tu draupadī kṛṣṇaṃ tiryak sāsūyam aikṣata | pratijagrāha tasyāstaṃ praṇayaṃ cāpi keśihā ||
តែក្រឹស្ណា (ដ្រೌបទី) បានបោះភ្នែកមើលព្រះក្រឹស្ណាដោយចំហៀង មានរសជាតិច្រណែន និងស្តីបន្ទោស។ ទោះយ៉ាងណា អ្នកសម្លាប់កេសិន (ព្រះក្រឹស្ណា) បានទទួលយកអារម្មណ៍នោះ—ទាំងការត្អូញត្អែរដែលមិនបាននិយាយ និងសេចក្តីស្នេហារបស់នាងផង—ដោយដឹងថា ក្នុងភាពជិតស្និទ្ធ ក៏អារម្មណ៍មុតមាំអាចកើតឡើងបាន ដោយមិនបំបែកធម៌។
युधिष्ठिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical maturity in relationships: strong bonds (praṇaya) can contain even jealousy or reproach (āsūyā) without collapsing into hostility. Kṛṣṇa’s ‘acceptance’ suggests patient understanding—acknowledging emotion while maintaining dharmic composure.
Draupadī looks at Kṛṣṇa with a sidelong, slightly jealous/reproachful glance. Kṛṣṇa (called Keśihā) receives that gesture and her underlying affection, treating it as an expression of intimacy rather than a breach—indicating closeness and mutual understanding.