Shloka 7
अर्जुन–उलूपीसंवादः
Arjuna and Ulūpī: Explanation of Śānti and the Maṇipūra Resolution
अदत्तानुनयो युद्धे यदि त्वं पितृभिर्मम । करिष्यामि तवातिथ्यं प्रहर प्रहहामि च
adattānunayo yuddhe yadi tvaṃ pitṛbhir mama | kariṣyāmi tavātithyaṃ prahara prahariṣyāmi ca ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «បើនៅក្នុងសមរភូមិ បិតា និងបុព្វបុរសរបស់ខ្ញុំ មិនដែលបានទទួលស្វាគមន៍ និងគោរពកិត្តិយសដល់អ្នកដូចគួរទេ នោះថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងបំពេញកង្វះនោះ។ នៅលើវាលយុទ្ធនេះ ខ្ញុំនឹងប្រគល់ “អាតិត្យ” ដែលសមនឹងភ្ញៀវ—សូមអ្នកវាយខ្ញុំជាមុន ហើយបន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងវាយតប»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames combat as a form of reciprocal honor: even in war, a kṣatriya seeks to uphold dignity, repay perceived past neglect, and follow a rule-like fairness—inviting the opponent to strike first before responding.
A warrior addresses his opponent on the battlefield, saying that if his ancestors failed to honor the opponent properly, he will ‘complete’ that duty now by offering fitting martial reception—asking the opponent to attack first, after which he will retaliate.