बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
तमनार्य नृशंसं च विस्मृत्यास्य पितामहम्
tam anārya nṛśaṁsaṁ ca vismṛtyāsya pitāmaham
ដោយភ្លេចបំភ្លេចជីតារបស់ខ្លួនផ្ទាល់ គេបានចាត់ទុកព្រះអយ្យកោនោះថា ជាមនុស្សទាបថោក និងសាហាវ—ការភ្លេចភ្លាំងដែលផ្ទុកន័យធម៌ធ្ងន់ធ្ងរ បង្ហាញពីការធ្លាក់ចុះពីកិរិយាសមរម្យ។
वैशम्पायन उवाच
Ethically, forgetting one’s duty of reverence toward elders—especially a grandsire—can lead to wrongful judgment and harsh conduct; memory here signifies moral awareness (dharma-smṛti).
Vaiśampāyana describes a moment where a person, losing sight of familial and moral bonds, treats his own grandsire as ignoble and cruel—highlighting a breakdown of proper recognition and respect.