Shloka 35
बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
विस्मृत्य कुरुराजानं तं च मन्दं जयद्रथम् । अभिमन्योर्यथा जात: परिक्षित् परवीरहा
vismṛtya kururājānaṃ taṃ ca mandaṃ jayadratham | abhimanyor yathā jātaḥ parīkṣit paravīrahā ||
វៃសម្បាយណៈ បាននិយាយថា៖ «ដោយមិនចងចាំស្តេចកុរុ និងជ័យទ្រថៈដ៏ទន់ខ្សោយនោះទៀត បរិក្ខិត បានកើតពីអភិមន្យូ—អ្នកដែលនឹងក្លាយជាអ្នកសម្លាប់វីរបុរសសត្រូវ។ ដំណើររឿងនេះបង្ហាញថា កម្លាំងអនាគត និងសណ្តាប់ធ្នាប់ធម៌របស់វង្សត្រកូល ត្រូវបានស្ដារឡើងវិញ មិនមែនដោយជាប់ចិត្តនឹងអតីតកាលទេ ប៉ុន្តែដោយការលេចឡើងនៃអ្នកស្នងតំណែងដ៏សមគួរ ដែលអាចការពារព្រះរាជាណាចក្រ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights renewal after catastrophe: rather than remaining fixated on past rulers or lesser antagonists, the narrative turns to the birth of a capable heir. Ethically, it affirms the kṣatriya ideal of safeguarding social order through a worthy successor who can restrain hostile forces.
Vaiśampāyana states that Parīkṣit was born in Abhimanyu’s line and is characterized as a future destroyer of enemy champions. The mention of the Kuru king and Jayadratha is dismissed as the focus shifts to Parīkṣit’s emergence and the restoration of the Kuru future.