Shloka 32
बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
त॑ दृष्टवा पतितं तत्र ततस्तस्यात्मजं प्रभो | गृहीत्वा समनुप्राप्ता त्वामद्य शरणैषिणी,'प्रभो! उसको ऐसी अवस्थामें पड़ा हुआ देख उसके पुत्रको साथ ले मैं शरण खोजती हुई आज तुम्हारे पास आयी हूँ
taṁ dṛṣṭvā patitaṁ tatra tatas tasyātmajaṁ prabho | gṛhītvā samanupprāptā tvām adya śaraṇaiṣiṇī ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឃើញគាត់ដួលស្លាប់នៅទីនោះ ឱ ព្រះអម្ចាស់! ខ្ញុំបានយកកូនប្រុសរបស់គាត់មកជាមួយ ហើយថ្ងៃនេះបានមករកអ្នក ដើម្បីសុំជ្រកកោន។ ក្នុងគ្រាអាសន្នដូចនេះ ខ្ញុំបែរមករកអ្នកជាអ្នកការពារត្រឹមត្រូវ ព្រោះការសុំជ្រកកោនគឺជាផ្លូវធម៌របស់អ្នករងទុក្ខ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds śaraṇāgati (seeking refuge) as a dharmic response to calamity and implies the ethical duty of the powerful to protect those who come for shelter, especially when a dependent child is involved.
A woman (speaker implied by feminine forms) reports that she saw someone lying fallen, took that person’s son with her, and approached the addressed ‘lord’ to request protection and asylum.