Shloka 21
Aśvamedha-dīkṣā, Vyāsa’s horse-release, and Arjuna’s departure with Gāṇḍīva (आश्वमेधिक-दीक्षा तथा हय-उत्सर्गः)
तत् तु सर्व यथान्यायमुक्त: कुरुकुलोदह: । चकार फाल्गुनं चापि संदिदेश हयं प्रति
tattu sarvaṃ yathānyāyam uktaḥ kurukulodvahaḥ | cakāra phālgunaṃ cāpi saṃdideśa hayaṃ prati ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ក្រោយពីបានទទួលការណែនាំទាំងស្រុងតាមអ្វីដែលសមរម្យ យុធិស្ឋិរ—ជាគ្រឿងអលង្ការនៃវង្សកុរុ—បានអនុវត្តអ្វីៗទាំងអស់ដោយត្រឹមត្រូវ និងសមគួរ។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានហៅផាល់គុន (អర్జុន) មក ហើយប្រទានព្រះបញ្ជាអំពីសេះ ដោយតែងតាំងឲ្យគាត់ការពារវា តាមដែលពិធីអស្វមេធត្រូវការ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes yathā-nyāya—acting in accordance with what is proper and lawful. Even after war, royal action is framed by dharma and ritual order: the king fulfills prescribed duties carefully and delegates responsibility to a qualified protector.
After receiving proper instructions (implicitly from elders/counsel), Yudhiṣṭhira completes the necessary arrangements and then calls Arjuna (Phālguna), assigning him the task of guarding and managing matters related to the sacrificial horse of the Aśvamedha.