Shloka 18
पाण्डव-वृष्णि-समागमः तथा अश्वमेध-अनुज्ञा | Reunion at the Kuru Court and Authorization of the Aśvamedha
शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौधनि भस्वनम् । नर्तकैश्वापि नृत्यद्धिगायकानां च नि:स्वनै:
śuśubhe tatpuraṃ cāpi samudraudhani bhasvanam | nartakaiś cāpi nṛtyadbhir gāyakānāṃ ca niḥsvanaiḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ទីក្រុងនោះភ្លឺរលោងយ៉ាងអស្ចារ្យ ហើយសំឡេងកងរំខានលាន់ដូចសមុទ្រដ៏ធំកំពុងគំហុក។ វាពេញទៅដោយចង្វាក់សំឡេងនៃអ្នករាំកំពុងរាំ និងសំឡេងច្រៀងក្រអូបច្បាស់របស់អ្នកចម្រៀង ដល់ថ្នាក់ទីក្រុងទាំងមូលក្លាយជាស្រស់ស្អាតដោយសំឡេងអបអរសាទរ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the outward signs of a well-ordered realm—public joy, arts, and communal celebration—implying that prosperity and social harmony are reflected in shared cultural life rather than fear or silence.
Vaiśampāyana describes a city in festive splendor: dancers perform, singers raise their voices, and the combined noise swells like the roar of the sea, conveying a grand public celebration in the Ashvamedhika setting.