Shloka 16
Brahmāstra-pratisaṃhāraḥ, Parīkṣit-nāmakaraṇam, Nagarotsava-varṇanam
Withdrawal of the Brahmāstra; Naming of Parīkṣit; Description of Civic Festivities
श्रुत्वा स तस्या विपुलं विलापं पुरुषर्षभ: । उपस्पृश्य ततः कृष्णो ब्रह्मास्त्रं प्रत्यसंहरत्
śrutvā sa tasyā vipulaṃ vilāpaṃ puruṣarṣabhaḥ | upaspṛśya tataḥ kṛṣṇo brahmāstraṃ pratyasaṃharat |
ព្រះស្រីក្រឹષ્ણ—បុរសឧត្តម—បានឮសូរសោកស្តាយដ៏ខ្លាំងលើសលប់របស់នាង។ ព្រះអង្គបានធ្វើអាចមនៈ ដើម្បីសុចរិត និងសម្រួលចិត្តតាមពិធី; បន្ទាប់មក ទើបព្រះអង្គបំបាត់ និងដកត្រឡប់ព្រហ្មាស្ត្រ ដែលអស្វត្ថាមា បានបាញ់ចេញ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic restraint: even the most formidable force (Brahmāstra) must be checked when it threatens the blameless. Kṛṣṇa’s composed, ritualized action models disciplined power used for protection rather than retaliation.
After hearing a woman’s anguished lament—arising from the danger posed by Aśvatthāman’s Brahmāstra—Kṛṣṇa performs ācamana and then neutralizes/withdraws the Brahmāstra, preventing its destructive effect.