Shloka 15
Janmaveśma-praveśa and Uttarā’s Śaraṇāgati
Entry into the Birth-Chamber and Uttarā’s Appeal
संजीवयैन दुर्धर्ष मृतं त्वमभिमन्युजम् । सदृशाक्षसुतं वीर सस्य॑ वर्षन्निवाम्बुद:
saṃjīvayaina durdharṣa mṛtaṃ tvam abhimanyujam | sadṛśākṣasutaṃ vīra sasyaṃ varṣann ivāmbudaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ វីរបុរសមិនអាចឈ្នះបាន! សូមអង្គធ្វើឲ្យកូនប្រុសរបស់អភិមន្យុ ដែលបានស្លាប់នេះ រស់ឡើងវិញ—កូនដែលមានភ្នែកស្រដៀងឪពុក។ ដូចពពកភ្លៀងបង្ហូរទឹក ឲ្យស្រូវស្រែស្ងួតក៏ក្លាយជាស្រស់បំព្រងវិញ ដូច្នោះដែរ សូមអង្គប្រោសឲ្យគេរស់ឡើងវិញ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights compassion and responsibility toward preserving a righteous lineage after catastrophic war, using the ethical image of life-restoring rain to frame revival as an act of protection and renewal.
Vaiśampāyana describes an appeal to a mighty hero to bring Abhimanyu’s dead son back to life, comparing the requested act to a rain-cloud reviving a dried-up crop.