Shloka 26
Subhadrā’s Petition to Kṛṣṇa for the Revival of Parīkṣit (अभिमन्युज-प्राणरक्षा-प्रार्थना)
तास्त्वां वयं प्रणम्यपेह याचामो मधुसूदन । कुलस्यास्य हितार्थ तं कुरु कल्याणमुत्तमम्
tās tvāṁ vayaṁ praṇamyāpeha yācāmo madhusūdana | kulasyāsya hitārthaṁ taṁ kuru kalyāṇam uttamam ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ មធុសូទនៈ! យើងទាំងអស់គ្នាក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គនៅទីនេះ ហើយសូមអង្វរព្រះអង្គ—សូមប្រទានសេចក្តីល្អឧត្តមបំផុតដល់វង្សនេះ។ ដើម្បីសេចក្តីសុខសាន្តនៃគ្រួសារកុរុ សូមព្រះអង្គសង្គ្រោះកុមារនោះឲ្យរស់ឡើងវិញ ហើយធ្វើឲ្យបាននូវកុសលមង្គលខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Humble surrender and earnest prayer are presented as ethically potent when directed toward the welfare of others: the speakers seek not personal gain but the preservation and well-being of the family line, appealing to Kṛṣṇa’s compassionate power to restore life and secure the ‘highest good’ (uttama-kalyāṇa).
A group of women (the grieving supplicants) bow down before Kṛṣṇa (Madhusūdana) and implore him to revive a child and thereby ensure the supreme welfare of the Kuru lineage; the verse is framed by Vaiśampāyana’s narration.