Shloka 76
Adhyāya 62: Marutta’s Treasure and the Pāṇḍavas’ Auspicious Departure (मरुत्तस्य धनप्राप्त्युपक्रमः)
नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृता: । वे सबके सब अत्यन्त दुःखसे संतप्त थे। उन्हें शान्ति नहीं मिलती थी। उसी प्रकार हस्तिनापुरमें वीर पाण्डव भी अभिमन्युसे रहित होकर शान्ति नहीं पाते थे
na upāgacchanti vai śāntim abhimanyu-vinākṛtāḥ |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ដោយខ្វះអភិមន្យុ ពួកគេមិនអាចឈានដល់សន្តិភាពបានឡើយ។ ពួកគេទាំងអស់ត្រូវបានដុតឆេះដោយទុក្ខសោកដ៏ខ្លាំងក្លា; សេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់មិនមកដល់ពួកគេ។ ដូចគ្នានេះដែរ នៅហស្តិនាបុរៈ វីរបណ្ឌវទាំងឡាយ ក៏ដោយខ្វះអភិមន្យុ មិនអាចរកសន្តិភាពបាន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after victory, unresolved grief and the absence of beloved and righteous companions can prevent true peace; inner tranquility requires emotional and moral reconciliation, not merely the end of conflict.
The narrator describes the continuing sorrow after the war: those who are without Abhimanyu remain deeply afflicted and cannot find peace; the Pāṇḍavas in Hastināpura likewise suffer restlessly because of his loss.