Shloka 34
Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
ईदृशो मर्त्यधर्मोडयं मा शुचो यदुनन्दिनि । पुत्रो हि तव दुर्धर्ष: सम्प्राप्त: परमां गतिम्
īdṛśo martyadharmo 'yaṃ mā śuco yadunandini | putro hi tava durdharṣaḥ samprāptaḥ paramāṃ gatim ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ អ្នកជាទីរីករាយនៃយទុ! ច្បាប់របស់មនុស្សនៅលោកមរណៈនេះគឺដូច្នេះ—អ្នកដែលកើតមក ត្រូវតែស្ថិតក្រោមអំណាចនៃសេចក្តីស្លាប់នៅថ្ងៃណាមួយ។ ដូច្នេះ កុំសោកសៅឡើយ។ កូនប្រុសរបស់អ្នក ដែលមិនងាយឈ្នះបាន បានទៅដល់ស្ថានភាពខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches acceptance of mortality as part of martyadharma (the human condition) and offers ethical consolation: grief is tempered by recognizing death as inevitable and by affirming the deceased’s attainment of a higher state (paramā gati).
Vaiśampāyana addresses a woman called “Yadunandinī,” consoling her after her son’s death: he reminds her that death is the common law for those born in the mortal world and declares that her formidable son has reached the supreme destination.