Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
आर्ये क््व दारका: सर्वे द्रष्टमिच्छामि तानहम् । “उस वीरके मारे जानेपर मेरी यह बहिन सुभद्रा दुःखसे आतुर हो पुत्रके पास जाकर कुररीकी भाँति विलाप करने लगी और द्रौपदीके पास जाकर दुःखमग्न हो पूछने लगी --'आर्ये! सब बच्चे कहाँ हैं? मैं उन सबको देखना चाहती हूँ!
«អារយេ! កូនៗទាំងអស់នៅឯណា? ខ្ញុំចង់ឃើញពួកគេទាំងអស់»—ពេលវីរបុរសនោះត្រូវសម្លាប់ ប្អូនស្រីរបស់ខ្ញុំ សុភទ្រា ត្រូវទុក្ខវេទនាច្របូកច្របល់ ទៅរកកូន ហើយយំសោកដូចសត្វកុររី; បន្ទាប់មកនាងទៅរកទ្រោបទី ហើយសួរទាំងសោកសៅថា៖ «អារយេ! កូនៗទាំងអស់នៅឯណា? ខ្ញុំចង់ឃើញពួកគេទាំងអស់»
वैशम्पायन उवाच